Rozdział XVI
-Nie mam na ciebie czasu!-krzyczy ON.
-Zazdrość cię zżera i tyle!
-Jaka zazdrość?!
-To dlaczego nie chcesz mnie zmienić w wilka?!
-Nie jesteś jeszcze gotowa!
-A kiedy niby będę?!
-Jak nie będziesz zachowywała się jak jakaś idiotka!
-Ja idiotka? To ty zachowujesz się jak dupek!
-Idiotka to za mało powiedziane! Co?! Tak się nachlałaś ,że pamięć straciłaś przy Fredzie ,a potem skarżysz się biedoto?
Już z nim nie wytrzymywałam. Nie zauważyłam gdy pojawiły mi się żyły i kły. Po tamtych słowach jednak zmieniłam się w wilka. Od razu po mojej zmianie skaczę na Thomasa z kłami. ON wtedy też staje się zwierzęciem. Staram się go zaatakować. Jednak chłopak zamiast odwzajemnić atak ,broni się. Walka skończyła się tym ,że chłopak odepchnął mnie od siebie ,a ja walnęłam o drzewo. Thomas zmienił się w człowieka i przez moment tylko na mnie patrzył. Po chwili odchodzi ciągle patrząc mi w oczy. Ciągle siedziałam i czekałam ,aż ktoś mnie znajdzie i odmieni.
W pewnym momencie znajduję mnie Maya.
-Phoenix?-pyta nie pewna.
Odpowiadam siadając.
-Jak się zmieniłaś w wilka?
Na to pytanie będzie trudno odpowiedzieć... Drapie ją łapą po nodze 3 razy.
-Fred, Kris, Thomas, ty, Kelly?
Znowu podrapałam ją po nodze 3 razy.
-Thomas ,czemu jej nie odmieniłeś?-odpowiada do chłopaka który znikąd zjawia się za mną.
-Toć chciała być wilkiem
-Oliwia zamknij oczy i oddychaj głęboko. Ciągle myśl o tym ,że chcesz stać się człowiekiem. Gdy to już poczujesz stań się człowiekiem-po tych słowach chłopak zrobił face-palma. Ja wtedy już się odmieniałam. Po chwili gdy stałam się już człowiekiem zobaczyłam ,że moja bluzka była cała rozszarpana. Tylko bluzka.
-Co to jest?!-krzyczę
-Właśnie o to mi chodziło....
-Hę?
-Nie sprawdziłeś?!
-Naciskała na mnie, to była jedyna okazja!
-Jak jedyna?
-Na tak się "zdenerwowała" ,że szkoda było to przepuścić!
-Jak jedyna?
-Na tak się "zdenerwowała" ,że szkoda było to przepuścić!
-Czy któreś z was w końcu mi to wytłumaczy?!
-Pamiętasz dzień inicjacji?
-No tak...
-Ja miałam na sobie przyległą sukienkę ,a chłopaki byli bez bluzek. Chodzi o to ,że jeśli nie masz przyległego ubrania to on się rozrywa. A ciuchy przyległe zmieniają się razem z tobą w... sierść?
-Czyli jak założę dres to po przemianie będę nago tak?
-No nie ,bo bielizna jest przyległa do ciała
-A dlaczego ty nie masz rozdartej bluzki?!-pytam z... złością? Zdziwieniem?
W tym momencie Thomas odwraca się do mnie plecami ,a na jego bluzce jest wielka dziura.
-A co z kurtką?
-Kurtki są ignorowane, albo leżą na ziemi ,albo znikają-tłumaczy mi Maya.
-Aaa.... No to warto wiedzieć ,ale mi chodziło czemu on nie ma kurtki
-Bo ONA zabrała MU kurtkę-mówi chłopak patrząc na mnie.
-Oł...-przypominam sobie.
-Wzięłaś jego....-pyta z nie wiadomo jakim zdziwieniem.
-No tak-odpowiadam nie pewnie.
-Słuchajcie ja... powinienem pójść-odpowiada z uśmiechem i w postaci wilka szybko wybiega z Lasu.
-O co ci chodzi?!-pytam ze zdziwieniem Mayę.
-Tego pewnie też nie wiesz?
-ALE CZEGO?!
-Wilkołaki nie czują ,aż takiej niskiej lub wysokiej temperatury jak zwykli ludzie
-No wiem, ale co to ma do rzeczy?
-Tym ,że tamtej nocy dla wilka nie mogło być zimno
-I...
-I to ,że pół wilki pół ludzie też mają emocje
-Mayka do czego ty zmierzasz?!
-Do tego ,że dziewczynie może wydawać się parę rzeczy tylko po to ,by "wymusić" coś od kolesie
-Chyba rozumiem....
-Nie było ci zimno. Po prostu tak ci się zdawało ,by wyłudzić od niego kurtkę. Tak jak to robią nie nadnaturalni.
Już zrozumiałam całkowicie o co jej chodziło. Jestem pewno ,że on o tym wie, dlatego poszedł. Miną zaledwie miesiąc ,a ja kolejny raz wyszłam przy nim na idiotkę. Nie świadom, ale jednak.
-A dlaczego ty nie masz rozdartej bluzki?!-pytam z... złością? Zdziwieniem?
W tym momencie Thomas odwraca się do mnie plecami ,a na jego bluzce jest wielka dziura.
-A co z kurtką?
-Kurtki są ignorowane, albo leżą na ziemi ,albo znikają-tłumaczy mi Maya.
-Aaa.... No to warto wiedzieć ,ale mi chodziło czemu on nie ma kurtki
-Bo ONA zabrała MU kurtkę-mówi chłopak patrząc na mnie.
-Oł...-przypominam sobie.
-Wzięłaś jego....-pyta z nie wiadomo jakim zdziwieniem.
-No tak-odpowiadam nie pewnie.
-Słuchajcie ja... powinienem pójść-odpowiada z uśmiechem i w postaci wilka szybko wybiega z Lasu.
-O co ci chodzi?!-pytam ze zdziwieniem Mayę.
-Tego pewnie też nie wiesz?
-ALE CZEGO?!
-Wilkołaki nie czują ,aż takiej niskiej lub wysokiej temperatury jak zwykli ludzie
-No wiem, ale co to ma do rzeczy?
-Tym ,że tamtej nocy dla wilka nie mogło być zimno
-I...
-I to ,że pół wilki pół ludzie też mają emocje
-Mayka do czego ty zmierzasz?!
-Do tego ,że dziewczynie może wydawać się parę rzeczy tylko po to ,by "wymusić" coś od kolesie
-Chyba rozumiem....
-Nie było ci zimno. Po prostu tak ci się zdawało ,by wyłudzić od niego kurtkę. Tak jak to robią nie nadnaturalni.
Już zrozumiałam całkowicie o co jej chodziło. Jestem pewno ,że on o tym wie, dlatego poszedł. Miną zaledwie miesiąc ,a ja kolejny raz wyszłam przy nim na idiotkę. Nie świadom, ale jednak.

Na przyszłość pisz krótsze dialogi c;
OdpowiedzUsuńW następnym rozdziale nie będzie dialogów, specjalnie dla ciebie ;)
OdpowiedzUsuń