Rozdział II
Bądźmy Polakami!
Martyna przez chwilę ustała w miejscu. Nie mogła uwierzyć w dosłowny przekaz rodzicielki. Zero elektroniki? Jak oni mogą tak żyć? Bała się ,że ludzie będą chcieli ją odciąć od świata rzeczywistego. Dziewczyna nie przesypia historii i liczy się z najgorszym. A co jeśli tam będzie jak za czasów komunistycznej Polski? Kartki na żywność, obowiązujący strój, zakaz słuchania radia, brak wolności słowa i... Martyna przegryzła dolną część wargi i pomyślała czy musi tam jechać...
Naprawdę super, pisz dalej! :D
OdpowiedzUsuń