Rozdział XXII
Na czarnym niebie widać księżyc w pełni. Oświeca miejsca pozbawione światła. Z urwiska widzę dym unoszący się z Lasu. W postaci wilka idę do miejsca ognia. Wszędzie jest dość cicho. Ulice śpią. Jestem u celu. Widzę Mirę i Freda. On kolejny raz na nią krzyczy. Zaczął się unosić i stał się agresywny. Walnął ją w twarz. Kiedy dziewczyna leżała na ziemi ze łzami w oczach ,on ukucnął na jednym kolanie...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz